Padyak, Papak sa mga Gabing Maliwanag

“At isa pang narealize ko, sobrang ganda pala talaga ng Marikina.”

Advertisements

Sa nakalipas na dalawang magkasunod na Sabado, nagkaroon ako ng pagkakataong makaikot sa ilang lugar kasama ng aking mga kaibigan. Bitbit ng aming mga bisikleta, tinahak namin kilo-kilometrong kalsada upang balikan ang mga bagay na matagal na naming hindi nagagawa ng magkakasama. Tumatanda na nga yata kami, nag-iiba na rin halos ng mga prayoridad sa buhay. Pero naisip ko lang, panahon lang naman ang lumilipas, petsa lang naman ang nag-iiba, pero ang pagkakaibigan ay mananatili lalo na kung ito ay inaalagaan. Pero bago pa man maging tunog-anime ang post na ito, bago maging madrama, hayaan niyo na lang akong magkwento.

wpid-cycling-655565_1280-1.jpg

October 20. Birthday ng Supremo. Masaya pala ang night biking. Dahil gabi, mas presko, lalo na at sinasalubong ka ng malamig na hangin. Na-realize namin ito ni Henry nung lumabas kami para bumili sa Riverbanks. And it was my first time na dumaan sa Marcos Highway! Sa pagkakatanda ko, dun pa lang ako nakaramdam na kinikilabutan ka habang nagpepedal! Pero with that, we both agreed na sa susunod na mga lakad, mas maganda talaga kung night biking ang gagawin namin.

At isa pang narealize ko, sobrang ganda pala talaga ng Marikina. Maganda kasi sobrang bike-friendly ng mga kalsada. Lalo na kung magbibisikleta ka sa Riverbanks or sa Riverpark, sobrang maeenjoy mo ang nature. Walkable city talaga! Sana nga lang maibalik ulit yung dating sigla, pero salamat na rin kasi yung investments sa mga bikelanes at maaayos na kalsada, sobrang nakaka-appreciate. Kumpara sa ibang lugar, I can say mas hindi nakakatakot mag-ikot-ikot sa gabi.

October 24. Lilac St. Escapade. Oo madaming pagkain, at madaming makakainan. Sa sobrang dami, muntikan na kaming mauwi sa 7-11. Ginusto kong bilangin kung ilan lahat ng pwede mong makainan dun, pero di na rin ako nag-abala. Ang dami e! At kung gustuhin man naming lima na matikman lahat ng specialty nila, mukhang magsasawa na muna kami kakapadyak sa kalsada ng Lilac bago pa man kami mangalahati. At syempre, kailangan pa ng maraming pera!

Pero dahil napagod kami kakabagtas sa bikelane dividing Cainta, Antipolo at Marikina, kailangan na naming magdecide. And we ended up sa Concho’s Home of Sisig Goodness. Isang malaking factor talaga kapag napi-feature sa Kris TV (at sa PopTalk or KMJS dahil Kapuso ako) ang isang resto. Mas mae-enganyo kang puntahan. Isa pa, hands-on owner nito si Kean Cipriano, sayang nga lang wala siya nung nagpunta kami.
imageSince di naman talaga ako food blogger, mag-iiwan na lang ako ng pictures ng link sa kanilang Facebook account. Pero in fairness naman, presko ang pwesto nila dahil sa open veranda style, at masarap ang sisig nila kahit hindi talaga crunchy, pero walang taba at litid! Sobrang malaman!

(c) Concho’s Home of Sisig Goodness FB Page
(02) 7883668
Second Floor, RAL Building, 48 Lilac Street, Concepcion Dos, Marikina City
Operating hours: 11:30 AM to 11 PM

At muli naming binagtas ang bikelane pauwi sa kanya-kanya naming tahanan.

October 31. Pamatay na pagpadyak. Eto na yata ang araw (o gabi) na sobrang ikinapagod ko. We met sa Riverpark ng 4pm at nagsimulang tumungo sa Eastwood thru Ligaya, supposedly. Pero pasado 5pm pa lang nasa Eastwood na kami at maliwanag pa, kaya we decided na pumunta na lang kung saan kami aabutan ng pagod. Sa pagkakaalala ko, walang eksaktong destinasyon kaming napag-usapan pero hinayaan namin si Jeremiah to lead the way.

And off we go! Una muna papuntang Manggahan. Sobrang haba palang bagtasin nun! Paikot-ikot sa Pasig na ang tanging naaalala ko lang ay dumaan kami sa C. Raymundo, tapos nakarating kami sa Pinagbuhatan. Umabot kami sa boundary ng Cainta at Pasig hanggang sa may C6. Ang tanging consolation namin ay nang matanawan na naming ang Laguna de Bay, at nakikita na naming ang mga karatulang nagsasabing “This Way to Taytay”. Buti na lang di na natuloy na pumunta pa kami sa Market! Market! na 30 minutes na lang daw ang layo.

Pagbalik, minabuti na naming punan ang mga gutom naming sikmura. Mang Inasal talaga habol namin para makabawi man lang sa extra rice at chicken oil. Paikot-ikot ulit sa napaka-mataong lugar ng Pasig hanggang sa makarating sa Kapitolyo. Sa wakas, naipahinga rin ang mga pagod na paa.
image Pauwi, dumaan kami sa C5 dahil gusto na namin yung pinakamabilis na ruta. Dahil na-orient naman na ako sa Marcos Highway kahit paano, medyo kaya naman na ang C5. Buti na lang din halos walang sasakyan, siguro kasi nasa sementeryo at nagtitirik ng kandila. Smooth na sana ang takbo e, kung di lang ako nasiraan! Biglang hindi na gumana ang pedal ko at approaching Tiendesitas pa lang kami!

Naisip ko bigla: maglalakad ba ako pauwi akay ang bike ko? Medyo natakot ako syempre. Ang layo kaya nun! O kaya mag-taxi na kaya ako pauwi? Nagtanong-tanong pa kami ng bukas na bike shop pero 11pm na kaya malabo na. May nadaanan kaming magbabalot at nanghiram ng gamit, sinubukang ayusin pero wala na talagang pag-asa. Wala rin kasi sa amin ang marunong! Haha!

Buti na lang naisip nilang pagdugtungin ang mga bike chain naming at itali sa bike namin ni Jeremiah. In short, hinila niya ang bike ko from C5 Tiendesitas hanggang sa Riverbanks (stop-over) hanggang sa makauwi ng bahay. Malaking pasalamat ko kasi inalalayan nila ako hanggang makauwi ng bahay. Props din kay Wilson ng The Call Worship Center, na nakakwentuhan pa namin sandali at pinagpray pa kami ng mapadaan kami sa Eastwood habang naghihilahan kami ng bisikleta.

Sobrang nakakapagod ang gabi na yun na namaga ang kanang paa ko, until as of this writing. Imagine, kung nagsimula kaming magbike ng 3:30 pm at nakauwi ng 12:30 am, halos isang shift sa trabaho kaming nagpapapadyak! Pero the experience is so worth it! Na-enjoy ko talaga.

Actually may hugot lessons ako sa moment na yun kaya lang sa separate post na lang. Masyado na itong mahaba.

Until next post!

Author: Marts Valenzuela

To know Christ and make Him known.

12 thoughts on “Padyak, Papak sa mga Gabing Maliwanag”

  1. “Pero naisip ko lang, panahon lang naman ang lumilipas, petsa lang naman ang nag-iiba, pero ang pagkakaibigan ay mananatili lalo na kung ito ay inaalagaan.” – So true. 🙂

    Hahaha. Okay lang talaga kahit gaano kapagod basta masaya.
    Hello, kaibigan!
    Ang dami na nating Pinoy WP bloggers. Nakakatuwa. 🙂

    Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s