Ang Boto Ko

Tayo ay bumoboto hindi lamang para sa ating mga sarili kundi para sa ating mga anak at mga apo.

Advertisements

Ang Boto KoBGM: “Sana Kahit Minsan” by Ariel Rivera

Ilang linggo, or should I say buwan na rin ang lumipas at medyo naumay ako literally sa mga political posts na nababasa ko sa news feed ko. Siguro kaya rin nakakaumay kasi araw-araw at maya’t maya din akong bumibisita sa mga SNS ko. Malamang din, hindi lang ako ang may ganitong istorya. Sa henerasyon natin ngayon, essential na nga rin nating maituturing na marinig ang “boses ng mundo” thru social media.

So, oras na nga lang ang binibilang at halalan na, at hindi ko inaasahang matatapos ang “party” sa social media in just a matter of two or three days. Sigurado akong magpapatuloy ito nang mahaba-habang panahon pa. Honestly, I find it both intriguing and amusing how my friends view political issues at hand. Natututo rin ako. Not a few times I am tempted to jump into various conversations pero isang blessing na marahil sa akin na bukod sa alam kong “pikon” ako at maramdamin, I am under oath to be non-partisan bilang isang credentialed worker ng aming church denomination.

Noong una, nagigitla ako sa mga nakikita at nababasa ko as newsfeed ko, realizing that there are people who are so willing to risk their image and friendships in order to be heard, to express their opinions, or sometimes their angst. Saan galing ang passion? Saan galing ang sobra-sobrang zealousness bigla?

Pagpasok ng taon, since kilala naman na natin kung sino-sino ang mga nagnanais na pumalit bilang Pangulo at Pangalawang Pangulo ng bansa, sa totoo lang ay nakapili na ako ng nais kong iboto. Ibinatay ko ito hindi lamang sa kakayanan at sa kahusayan sa larangan ng paglilingkod sa bayan, kundi sa exemplary track record na meron siya. Actually lahat naman sila ay may magandang mga plataporma at naising pagbabago sa bansa. Hindi man natin alam ang tunay na motibo sa kanilang mga pagkatao at pagnanais na makamit ang pinakamataas na posisyon sa bansa, pero alam naman natin na lahat sila ay may kakayanan. We just look at them differently and with personal biases.

Ngunit habang tumatakbo ang mga araw, mas dumarami ang opinyon, mas lumalawig ang diskusyon, mas bumubuhos ang emosyon. Pakiramdam ko nga nawawalan na tayo ng respeto sa isa’t isa, nalilimutan na natin na higit sa pagiging botante, tayo ay una munang naging mga marangal na tao at mga Pilipino. Noong una, nagigitla ako sa mga nakikita at nababasa ko as newsfeed ko, realizing that there are people who are so willing to risk their image and friendships in order to be heard, to express their opinions, or sometimes their angst. Saan galing ang passion? Saan galing ang sobra-sobrang zealousness bigla? Then it dawned upon me. I believe that what we see in social media doesn’t necessarily mean na kung ano ang attitude ng kanilang sinusuportahang leader ay ganun na rin sila. We are just so fed up with what’s happening in our government system to the point na sumosobra na ang ating zealousness, screaming for change. We are so fed up, and we rally behind our chosen representatives believing that they will serve as our champion in our fight against the horrors of the past and challenges of the future.

A day before the national elections, I revisited my preferences for a leader. Masyado pala akong nakatingin sa opinyon ng iba. Masyado pala akong nakatuon sa standards na dinidikta ng tao. Kagaya ng ilan (o marami?) sa atin na either sumasabay lang sa bandwagon o di kaya ay mas pinipili to go against the tide, minsan nakikita ko ang sarili ko sa alinman sa opposite ends ng spectrum na yan. Malaking bagay ang election series namin sa church as I am writing this post, at ang pagkakagising ng diwa ko sa tunay na responsibilidad ko sa pagboto at ang halaga nito.

My vote is an expression of worship.

Inaamin ko na ang naging basehan ko sa pagpili ay solely ang competence at track record lang. Narealize ko na kulang pala ang mga ito. I know that there will be endless discussions on the presumed separation of spiritual matters and politics but as I Christian I believe that Politics and Faith will always be intertwined. Hence my vote is not just an exercise of my right of suffrage but an expression of worship as well. Nakikitaan ba ako ng pagsamba sa mga pananaw ko patungkol sa pagboto at pagpili ng tamang lider ng bansa? Sana naman.

My vote must be a righteous choice.

Ako ay isang Pilipino, ngunit higit sa aking pagkakakakilanlan ay ang aking pagiging Kristiyano, kaya naman ang aking pagpili ay dapat nagpapakita ng aking allegiance kay Hesus at sa Kanyang mga panukala. Kung sa pamantayan ng Diyos, wala naman ni isa ang papasa sa pamumuno.

Ako ay isang Pilipino, ngunit higit sa aking pagkakakakilanlan ay ang aking pagiging Kristiyano, kaya naman ang aking pagpili ay dapat nagpapakita ng aking allegiance kay Hesus at sa Kanyang mga panukala. Kung sa pamantayan ng Diyos, wala naman ni isa ang papasa sa pamumuno. Are we left with a choice kung sino ang “lesser evil”? I don’t think so. Kung magkakaiba man tayo ng pipiliin base sa ating convictions, does it mean one has become “lesser Christian” na rin ba? Obviously not! Our Christianity is never defined by the presidential choices we make but by what Christ has done. Ngunit ang pagboto natin lalo na kung tayo ay mga mananampalataya ni Kristo ay dapat anchored in His Word. Sino ba sa mga choices ang alam mong kumikilala sa Diyos?

My vote is my investment for the future.

Tayo ay bumoboto hindi lamang para sa ating mga sarili kundi para sa ating mga anak at mga apo. Hindi ito isang national occasion na masaya dahil walang pasok, ito ay isang investment para sa future. Ito’y isang pagtataya para sa kanilang pag-aaral, sa kanilang papasuking propesyon, sa uri ng kanilang transportasyon, komunikasyon, seguridad at iba pa. Our vote is to send the future generation a message that we love them and we care for them. So refusing to vote is to say otherwise. Ngunit higit sa pagtitiwala sa lider ng kinabukasan ng ating bansa at mga pamilya ay ang pagtitiwala na nasa Diyos pa rin ang kapangyarihan at sovereignty over all the affairs of the nation.

Sa pagtatapos ko sa mahabang post na ito, may ilang bagay lang akong idadagdag:

  1. Base sa aking mga realizations lately, ang first choice ko para maging presidente at bise presidente ay nabago na. I’ll go for ________________. 🙂
  2. Wala talagang kinalaman ang kanta ni Ariel Rivera sa post na ito. Masaya lang siyang pakinggan. Nakaka-boost ng creativity. Haha!
  3. Trivia: Eleksyon noon, after kong bumoto nang sinagot ako ng ex-girlfriend ko. ComElec Registration din para sa aking unang pagboto nang una akong nag-fieldtrip sa friendzone. Yung totoo, anong meron sa eleksyon at di yata sila boto sa akin? Hahaha!
  4. I-download ang free ebook ng OMF na “What About the Philippine Politics?”. May maikli akong participation sa librong iyon. O kaya naman, bilhin niyo na rin ang physical book for just P100.

Guys, let’s go out and vote!

Author: Marts Valenzuela

To know Christ and make Him known.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s